2–5 lat
Pierwsze objawy
Dziecko może później zacząć chodzić, częściej upadać, mieć trudności ze wstawaniem z podłogi albo wchodzeniem po schodach.
Choroba
Dystrofia mięśniowa Duchenne'a to rzadka, ciężka choroba genetyczna, która stopniowo osłabia mięśnie. Tutaj wyjaśniamy ją prostym językiem: skąd się bierze, po czym ją rozpoznać i dlaczego czas ma tak duże znaczenie.

Walka o czas
Im wcześniej lekarze mogą działać, tym większa szansa na zachowanie sprawności.
Wyjaśnienie
DMD (ang. Duchenne Muscular Dystrophy) to choroba genetyczna, w której organizm nie wytwarza dystrofiny albo wytwarza jej za mało. Dystrofina jest białkiem, które działa jak wewnętrzne wzmocnienie komórki mięśniowej.
Bez tej ochrony włókna mięśniowe uszkadzają się przy codziennym ruchu: wstawaniu, chodzeniu, bieganiu, a z czasem także przy oddychaniu. Organizm stopniowo zastępuje sprawne mięśnie tkanką łączną i tłuszczową, dlatego choroba postępuje.
DMD dotyka głównie chłopców i występuje średnio u około 1 na 3500–5000 urodzonych chłopców. Dziewczynki i kobiety najczęściej są nosicielkami mutacji, ale u części z nich również mogą występować objawy wymagające kontroli lekarskiej.
Przyczyna
Mutacja w genie DMD
Skutek
Postępujące osłabienie mięśni
Czas
Wczesne działanie ma znaczenie
Objawy
Objawy DMD pojawiają się najczęściej między 2. a 5. rokiem życia. Nie zawsze od razu wyglądają jak poważna choroba - czasem zaczyna się od opóźnionego chodzenia, częstych upadków albo trudności z wejściem po schodach.
Trudności ze wstawaniem z podłogi i wchodzeniem po schodach
Chodzenie na palcach lub kołysanie się podczas chodzenia
Częste przewracanie się i problemy z utrzymaniem równowagi
Łydki wyglądające na większe lub twardsze niż zwykle
Wolniejszy rozwój ruchowy niż u rówieśników
Przebieg
DMD to choroba postępująca. Najpierw zwykle słabną mięśnie odpowiedzialne za wstawanie, chodzenie i utrzymanie równowagi. Później choroba może obejmować także serce i mięśnie oddechowe.
2–5 lat
Dziecko może później zacząć chodzić, częściej upadać, mieć trudności ze wstawaniem z podłogi albo wchodzeniem po schodach.
6–12 lat
Mięśnie bioder, ud i tułowia słabną coraz bardziej. Wielu chłopców traci zdolność samodzielnego chodzenia w wieku szkolnym.
Nastolatkowie i dorośli
Choroba obejmuje także mięsień sercowy i mięśnie oddechowe. Kluczowe są regularne kontrole, wsparcie oddechu i leczenie powikłań.
Diagnostyka
Przy podejrzeniu choroby mięśni ważne jest szybkie skierowanie do specjalisty. Wczesna diagnoza pozwala rozpocząć rehabilitację, zaplanować opiekę i sprawdzić możliwości leczenia zależne od rodzaju mutacji.
Kinaza kreatynowa (CK) u chłopców z DMD bywa wielokrotnie podwyższona, bo uwalnia się z uszkadzanych mięśni.
Podwyższone próby wątrobowe mogą być mylące. W DMD często odzwierciedlają uszkodzenie mięśni, nie samą chorobę wątroby.
Rozpoznanie potwierdza analiza genu DMD. Wynik pomaga lekarzom lepiej zrozumieć przyczynę choroby i zaplanować dalsze leczenie.
Codzienna opieka
DMD wymaga opieki wielu specjalistów. Leczenie ma spowalniać postęp choroby, chronić serce i oddech, zmniejszać przykurcze oraz jak najdłużej utrzymywać samodzielność dziecka.
codzienna, łagodna rehabilitacja i profilaktyka przykurczów
opieka neurologa oraz regularna ocena siły i sprawności
kontrole kardiologiczne, bo DMD może uszkadzać mięsień sercowy
opieka pulmonologiczna i monitorowanie oddychania, szczególnie w nocy
wsparcie dietetyczne, psychologiczne i sprzęt ortopedyczny dobrany do etapu choroby
Rehabilitacja w DMD nie polega na intensywnym treningu siłowym. Najważniejsze są regularne, bezpieczne ćwiczenia rozciągające, ochrona stawów i unikanie przeciążania mięśni.
Nadzieja
Terapia genowa to nowoczesna metoda leczenia DMD. Ma pomóc organizmowi wytwarzać krótszą wersję dystrofiny - białka, którego brakuje chłopcom z tą chorobą.
To nie jest proste wyleczenie i nie daje identycznych efektów u każdego dziecka. Decyzje o leczeniu zawsze podejmują lekarze po dokładnych badaniach.
Celem leczenia jest ochrona mięśni i spowolnienie lub zahamowanie postępu choroby. Im wcześniej uda się działać, tym większa szansa na zachowanie sprawności.
Dominik ma 2 lata. Rodzina walczy o leczenie teraz, kiedy jego mięśnie wciąż mogą najwięcej zyskać.
FAQ
DMD jest chorobą genetyczną związaną z chromosomem X. Najczęściej chorują chłopcy. Dziewczynki i kobiety zwykle są nosicielkami, choć u części z nich mogą pojawić się objawy mięśniowe lub kardiologiczne. Około 1/3 przypadków wynika z nowej, spontanicznej mutacji, bez wcześniejszej historii choroby w rodzinie.
DMD jest chorobą rzadką. Występuje średnio u około 1 na 3500–5000 urodzonych chłopców. W Polsce mówimy najprawdopodobniej o setkach pacjentów, a dokładne liczby różnią się między źródłami i rejestrami.
Terapia genowa ma dostarczyć organizmowi instrukcję do produkcji skróconej wersji dystrofiny, czyli mikrodystrofiny. Wykorzystuje się do tego specjalny nośnik wirusowy. Celem jest ochrona mięśni i spowolnienie lub zahamowanie postępu choroby, ale efekt leczenia może być różny u różnych dzieci.
Obecnie nie ma leczenia, które całkowicie usuwa DMD. Istnieją jednak metody, które mogą spowalniać przebieg choroby, poprawiać funkcjonowanie i opóźniać powikłania: rehabilitacja, sterydoterapia, opieka kardiologiczna i pulmonologiczna, wybrane leki zależne od rodzaju mutacji oraz rozwijające się terapie genowe.
Możesz wesprzeć zbiórkę na portalu Siepomaga. Każda wpłata przybliża Dominika do leczenia i specjalistycznej opieki. Możesz też pomóc, udostępniając informacje o zbiórce w mediach społecznościowych.
Dominik ma 2 lata i walczy z DMD. Każda wpłata przybliża go do leczenia, rehabilitacji i specjalistycznej opieki, które mogą zmienić bieg jego życia.